Filmowa Mapa Targówka. Gdzie na Bródnie, Targówku i Zaciszu kręcono znane filmy? | targowek.info

Filmowa Mapa Targówka. Gdzie na Bródnie, Targówku i Zaciszu kręcono znane filmy?

„Pitbull”, „Alternatywy 4”, „Klan”, „Trzy kolory”, „Europa Europa” i wiele innych tytułów. Nasza dzielnica jest prawdziwą gwiazdą polskiego kina! Sprawdźcie, gdzie na Targówku nakręcono znane filmy i seriale.

 

O tym, że Balcerek musiał się wyprowadzić z miasta (Targówka) na wiochę (Ursynów), wiedzą chyba wszyscy. Ale kultowe „Alternatywy 4” to niejedyna filmowa produkcja, która rozsławiła naszą dzielnicę.

Wspólnie z czytelnikami targowek.info doliczyliśmy się blisko trzydziestu polskich filmów i seriali, w których pojawił się Targówek – czasem grał główną rolę, częściej drugoplanową, niekiedy udawał zupełnie inne miejsca, ale zawsze dawał się zauważyć.

Zapraszamy na podróż po filmowym Targówku, najfajniejszej dzielnicy w Warszawie. Miejsca na Bródnie, Targówku i Zaciszu, które pojawiły się w polskich filmach, zaznaczyliśmy na naszej mapie. Opisy filmów (w kolejności alfabetycznej) – poniżej.

 

Filmowa Mapa Targówka

 


„Alternatywy 4” reż. Stanisław Bareja (1983)

Chyba najbardziej „targówkowy” film w naszym zestawieniu, a to za sprawą Józefa Balcerka granego przez Witolda Pyrkosza. Według scenariusza Balcerek przeprowadza się z biednego domku przy ul. Mokrej 8 do bloku na Ursynowie, co jego żona komentuje słynnym zdaniem: „Jak ktoś całe życie mieszkał w mieście, to się za Chiny do wiochy nie przyzwyczai”.

Gdy kręcono film, przy Mokrej stały już bloki, więc ulicę zagrała ul. Chemiczna na Targówku Fabrycznym.

A to nie jedyny akcent z naszej dzielnicy w tym kultowym warszawskim serialu. Profesor Dąb-Rozwadowski zanim przeniósł się na Ursynów mieszkał w piętrowym drewniaku przy św. Wincentego niedaleko ronda Żaba (oficjalny adres to ul. Biruty), który stoi do dziś.

 


„Ballada o Januszku” reż. Henryk Bielski (1988)

Swego czasu był to głośny serial, ale dziś jest mocno zapomniany. Dramatyczne losy rodziny Smoliwąsów, z tytułowym Januszkiem Smoliwąsem na czele, rozgrywają się w dużej mierze w ich biednym parterowym domku przy ul. Chyrowskiej 13 na Targówku.

Dom na ul. Chyrowskiej obecnie wygląda zdecydowanie lepiej – lecz sama brukowana uliczka zbytnio się nie zmieniła. Rok temu w pożarze sąsiedniej rudery zginął bezdomny.

ballada-o-januszku-youtube
Dom Smoliwąsów w „Balladzie o Januszku”

 


„Bejbi blues” reż. Katarzyna Rosłaniec (2013)

Kilka lat temu było głośno o tym filmie, opowiadającym o losach nastolatki, która zachodzi w ciążę. Targówek widać tu w bardzo przyciętych kadrach – ale jest.

Konkretnie jest z dwóch stron klatka schodowa przy ul. Zamiejskiej 15. Wpierw główna bohaterka siedzi na schodach przed blokiem, a potem za plecami jej „przyjaciela” widać weterynarza obok starego Bazaru Trocka.

Klatka schodowa przy Zamiejskiej w „Bejbi blues”

 


„Bez końca” reż. Krzysztof Kieślowski (1984)

Pierwszy film Krzysztofa Kieślowskiego nakręcony wspólnie z Krzysztofem Piesiewiczem.

Grażyna Szapołowska jedzie oliwkowym Volkswagenem Garbusem wzdłuż cmentarnego muru przy ul. św. Wincentego w stronę Bródna. Nagle z nieznanych przyczyn (a może to duch jej zmarłego męża?) samochód przestaje działać. Garbusa wymija Mercedes-beczka i auto Szapołowskiej znowu rusza. Kilka chwil później słychać huk wypadku. To ten sam Mercedes, który dopiero co wyminął Garbusa, na skrzyżowaniu Wincentego i Gilarskiej (ul. Matki Teresy wtedy jeszcze nie było) zderza się z przegubowym autobusem Ikarus. Jego kierowca ginie…

Zszokowana Grażyna Szapołowska mija rozbite pojazdy i skręca z Wincentego w Gilarską, a kamera pokazuje panoramę pustego pola PGR z blokami Targówka Mieszkaniowego w tle.

Wypadek na skrzyżowaniu Wincentego i Gilarskiej w filmie "Bez końca"
Wypadek na skrzyżowaniu Wincentego i Gilarskiej w filmie „Bez końca”

 


„Cafe pod Minogą” reż. Bronisław Brok (1959)

Twórcy ekranizacji książki Stefana Wiecheckiego potrzebowali plenerów z przedpowstaniowej Warszawy, a jak wiadomo na lewym brzegu Wisły niestety wiele takich się nie zachowało.

Dlatego za starą Warszawę sprzed Powstania 1944 roku posłużyła ul. Tykocińska – nazywana Starówką Targówka.

"Cafe pod Minogą"
Kamienice na Tykocińskiej 36 i 34 w „Cafe pod Minogą”

 


„Dom bez okien” reż. Stanisław Jędryka (1962)

Wybitny polski film, o którym dziś mało kto pamięta. Wiesław Gołas w dramatycznej roli mima objeżdża ze swoim cyrkiem Polskę i w końcu trafia na stary Targówek.

Szkopuł w tym, że zdecydowana większość filmu rozgrywa się w cyrkowym namiocie albo barakowozach z taboru – i samego Targówka praktycznie tam nie widać. Ale jedna z kluczowych scen rozgrywa się na torach kolejowych rozdzielających Targówek i Pragę. W części ujęć za bohaterami niewątpliwie widać stare kamienice na praskiej ul. Stolarskiej. A więc w ujęciach w drugą stronę torów musi być Targówek w okolicach ul. Biruty – choć po upływie ponad pół wieku trudno rozpoznać tam jakiekolwiek znajome punkty.

Renomowany serwis filmpolski.pl podaje, że „Dom bez okien” kręcono przy Oszmiańskiej, równoległej do Biruty, więc może oni wiedzą lepiej.

 


„Dyrygent” reż. Andrzej Wajda (1979)

Spory kawałek tego filmu nakręcono w Willi Pietrusińskiego przy ul. Tykocińskiej 15, ale naszym zdaniem najciekawsza jest inna scena, dziejąca się niedaleko. Tuzy polskiego kina: Andrzej Seweryn i Krystyna Janda (a za nimi zapewne niewidoczny reżyser Andrzej Wajda) idą sobie jak gdyby nigdy nic ulicą Barkocińską, potem Ossowskiego i skręcają dopiero w Witebską.

W kilkuminutowej scenie widać Targówek Mieszkaniowy w trakcie budowy w latach 70-tych. Bloki przy Węgrowskiej mają już charakterystyczne pomarańczowe wykończenia, te po drugiej stronie Ossowskiego nie są jeszcze otynkowane. Dopiero budowany jest pawilon handlowy, który za jakieś 20 lat zacznie być nazywany Goldboxem, a za 35 lat zostanie zburzony.

Targówek Mieszkaniowy w kadrach filmu „Dyrygent”

 


„Ekstradycjareż. Wojciech Wójcik (1995-1999)

Pierwszy „mocny” serial kryminalny w polskiej telewizji, opowiadający o brutalnej walce policjantów z międzynarodową mafią.

W drugim sezonie często pojawia się siostra głównego bohatera, komisarza Halskiego, która jest zamożną bizneswoman. Mieszka w eleganckiej białej willi na Zaciszu, na cichej uliczce Penelopy przy skrzyżowaniu z Izoldy.

ekstradycja-penelopy
Zaciszański kadr z serialu „Ekstradycja 2”

 


„Europa Europa” reż. Agnieszka Holland (1990)

Zdaniem wielu „Europa Europa” jest jednym z najlepszych i najważniejszych dzieł w całej europejskiej kinematografii.

Ten przejmujący film, opisujący niesamowitą autentyczną historię żydowskiego chłopaka podczas II wojny światowej, powstał w polsko–niemiecko–francuskiej koprodukcji. Wśród porozrzucanych macew na Cmentarzu Żydowskim na Targówku w Warszawie główny bohater wpierw uwodzi, a potem kłóci się z blondynką z Hitlerjugend…

cmentarz-zydowski-targowek-europa-europa
Marco Hofschneider i Julie Delpy w kręconej na Targówku scenie z filmu „Europa Europa”

 


„Girl guide”, reż. Juliusz Machulski (1995)

I tu mamy mały zgryz. Czytelnicy targowek.info przekonują, że (obecny) poseł Paweł Kukiz zakochuje się w pięknej Renacie Gabryjelskiej na wesołym miasteczku rozstawionym u zbiegu ulic Kondratowicza i św. Wincentego. Tyle tylko, że dziś już bardzo trudno to zweryfikować, bo cała kilkuminutowa scena odbywa się na tle kolorowych dekoracji. Poza nimi nic innego tam widać.

Ale… momentami pod dekoracjami przebłyskuje fragment ulicy, m.in. z zatrzymującym się na przystanku starym ikarusem. Tak, to może być ul. św. Wincentego, ale pewności nie mamy.

Poseł (przyszły) Paweł Kukiz z gitarą w scenie filmu "Girl guide"
Poseł (przyszły) Paweł Kukiz w scenie filmu „Girl guide”. Kółkiem zaznaczyliśmy autobus, niestety bez widocznego numeru. W lewym dolnym rogu widać też wiatę przystankową

 


„Julia wraca do domu” reż. Agnieszka Holland (2002)

Dużą rolę w kolejnym filmie najsłynniejszej polskiej reżyserki odegrał stary dom położony przy ul. Samarytanka, na skraju śp. pola PGR.

My pamiętamy go jako opuszczoną ruderę, w której pomieszkiwali bezdomni i która rok temu została wreszcie rozebrana. Ale w kręconym jesienią 2001 roku filmie Agnieszki Holland wygląda jeszcze całkiem nieźle – w otoczonym rurami ciepłowniczymi i blokami parterowym budynku odbywa się m.in. scena wesela.

 


„Klan” różni reżyserzy (1997- )

Tak, tak, nasza dzielnica odegrała niebagatelną rolę w kultowym serialu. Pierwszy gabinet doktor Lubicza znajdował się w klinice „Enel-Med” przy ul. Gilarskiej na Zaciszu. Filmowcy kręcili tu ujęcia głównie w weekendy.

Później zdjęcia wewnętrzne powstawały już w studiu, ale budynek „Enel-Medu” ciągle widać było w krótkich ujęciach pod szpitalem.

Odcinek Klanu z 1997 roku. Doktor Lubicz wchodzi do Enelmedu na Zaciszu
Odcinek „Klanu” z 1997 roku. Doktor Lubicz wchodzi do Enelmedu na Zaciszu

 

Ale to nie koniec! Wielokrotnie w serialu „Klan” pojawia się też też Cmentarz Bródnowski, na którym postawiony jest rodzinny grobowiec klanu Lubiczów. Są w nim pochowani m.in. Krystyna Lubicz oraz kultowy Rysiek z Klanu.

Jeśli jednak chcecie zobaczyć na własne oczy słynny grób, to raczej wam się nie uda. Teoretycznie położony jest blisko głównego wejścia na cmentarz od strony św. Wincentego, na tyłach drewnianego kościoła – jednak to tylko makieta. Filmowcy stawiają „piaskowy grobowiec” na krótko w okolicach kwatery 4B, żeby nakręcić konkretne sceny, a potem zabierają go z powrotem do magazynu.

Bródnowski pogrzeb Ryśka z Klanu / fot. Zoom/Fakt

 


„Koty to dranie” reż. Henryk Bielski (1978)

Godzinny film telewizyjny o renciście, który ma utopić małe koty – ale nie jest w stanie tego zrobić – jest wielką podróżą po rozbudowującej się Warszawie końca lat 70.

Nasi czytelnicy zapewniają, że część ujęć nakręcono na ulicy Janinówka, która wówczas przechodziła wielką przemianę – właśnie wyburzano stare domki i w ich miejscu stawiano wielkie bloki. My z kolei dopatrzyliśmy się scen we wnętrzu Szpitala Bródnowskiego, który wprawdzie też był wówczas jeszcze w budowie, ale pierwsze pawilony już stały. Czy to na 100 procent właśnie te miejsca? Powiedzmy, że na 99 procent :)

 


„Mgła” reż. Sylwester Szyszko (1976)

Filmów pod takim tytułem – polskich, zagranicznych i amerykańskich – było wiele. Ale ta „Mgła” z 1976 roku jest chyba najmniej znana ze wszystkich…

Większość propagandowego filmu o walce żołnierzy KBW z „bandami NSZ” dzieje się na powojennym pograniczu Polski Ludowej. Ale w kilku scenach pojawiają się też rodzinne okolice głównego bohatera – wcielonego do KBW Mariana, młodego chłopaka z naszego Targówka.

 


„Miś” reż. Stanisław Bareja (1980)

Film, którego chyba nie musimy przedstawiać. Absolutnie kultowa komedia przedstawiająca realia życia w PRL-u, ze Stanisławem Tymem w dwóch rolach głównych.

Targówek (a właściwie już Bródno) pojawia się w słynnej scenie kręcenia „filmu w filmie” – czyli na planie filmu „Ostatnia paróweczka hrabiego Barry Kenta”. Parówki znikają z garnka właśnie u nas – na polu PGR Bródno, z charakterystycznym drzewem w tle.

"Miś" - scena z parówkami
„Miś” – scena z parówkami

 


„Moje córki krowy”, reż. Kinga Dębska (2016)

Sporo scen tego filmu o skomplikowanych relacjach dwóch córek i ich rodziców dzieje się w warszawskim szpitalu. Wprawdzie przynajmniej część ujęć ze szpitalnych wnętrz kręcono na Mokotowie, ale za to z zewnątrz filmowa lecznica jest z całą pewnością nasza – Szpital Bródnowski pojawia się już w czołówce filmu.

Produkcja jest całkiem nowa, więc widać już wyremontowany oddział położniczy – i budynek z SOR jeszcze w starych niebieskich barwach.

"Moje córki krowy"
Początek filmu „Moje córki krowy”

 


„Pitbull. Niebezpieczne kobiety” reż. Patryk Vega (2016)

Najnowszy kinowy hit o policjantkach walczących z mafią – w którym także można zobaczyć naszą dzielnicę.

Scena, w której spacerujący po Parku Bródnowskim Tomasz „Strachu” Oświeciński zauważa „fajnego gołębia”, jest mało cenzuralna, ale już kultowa. Samochodowy pościg po Trasie Toruńskiej też robi wrażenie.


„Płynące wieżowce” reż. Tomasz Wasilewski (2013)

Od oddania do użytku w 2012 roku wyremontowanej Trasy Toruńskiej, na której zbudowano drogie i mało funkcjonalne – ale niesamowicie efektowne – szklane tunele, bródnowski odcinek trasy S8 stał się prawdziwą gwiazdą filmową.

Przez kilka lat zdążył się pojawić już w kilku filmach – m.in. w „Płynących wieżowcach”, raczej mało popularnej fabule o uczuciu łączącym dwóch mężczyzn…

Mateusz Banasiuk i Trasa Toruńska w „Płynących wieżowcach”

 


„Poślizg” reż. Jan Łomnicki (1972)

Mało znany film z bardzo znanym aktorem. Grany przez Jana Englerta bohater szykuje pułapkę na rondzie Żaba. Spuszcza z nasypu kolejowego na sankach na jezdnię pluszowego misia w dziecięcym skafandrze. Kierowca (Bronisław Pawlik), który wpada w poślizg jest przekonany, że potrącił dziecko. Englert filmuje wszystko z ukrycia i potem szantażuje swoją ofiarę.

Na filmie doskonale widać stare wiadukty ronda Żaba, budynek kolejowy i budynek podstacji Tramwajów Warszawskich, przerabiany obecnie na kebaba.

"Poślizg"
Rondo Żaba w filmie „Poślizg”

 


„Powiedz tak” reż. Patrick Yoka (2016)

Pierwszy (i ostatni) sezon serialu telewizji Polsat o życiowych wzlotach i upadkach trzydziestolatków z Warszawy kręcono raptem rok temu – lecz dziś sceny z Targówka mają już wartość historyczną.

Jedna z bohaterek mieszkała na Targówku Mieszkaniowym i lubiła się bujać na trzepaku przed blokami na ul. Trockiej/Zamiejskiej. Tego trzepaka ani trawnika już nie ma – od kilku miesięcy w tym miejscu znajdują się bazar i parking samochodowy, przeniesione tam („tymczasowo”) w związku z budową II linii metra.

powiedz-tak-targowek1
Katarzyna Zawadzka w serialu „Powiedz tak”

 


„Szczęściarz Antoni” reż Halina Bielińska, Włodzimierz Haupe (1960)

Tutaj małe rozczarowanie. W tej uroczej komedii o kłopotach z czołgiem w powojennych czasach jest scena, w której główny bohater jedzie kolejką wąskotorową na obrzeża Warszawy i wysiada na przystanku „Zacisze”. Skojarzenia z jeżdżącym przez Zacisze „samowarkiem” nasuwają się same.

Niestety, to tylko trick filmowców, których urzekła nazwa osiedla w naszej dzielnicy. Choć przystanek wąskotorówki o takiej nazwie istniał kiedyś na Zaciszu naprawdę, to scena w rzeczywistości została nakręcona gdzieś w okolicach Piaseczna.

 


„Trzy kolory: Biały” reż. Krzysztof Kieślowski (1994)

Znowu kino przez wielkie „K” sięgnęło po plenery z Targówka. Tym razem Zbigniew Zamachowski po rozwodzie z francuską żoną wraca do zakładu fryzjerskiego w Polsce – a dokładniej przy ul. Siedzibnej na warszawskim Bródnie. Taki krajobraz tylko u nas: na pierwszym planie przedwojenny drewniak i brukowana ulica, za nimi ogromny blok z PRL-u.

Zakład fryzjerski działał tu naprawdę, ale niestety zamknięto go krótko po powstaniu tego filmu.

Kadr z filmu "Trzy kolory:Biały" Krzysztofa Kieślowskiego
Ulica Siedzibna na Bródnie w kadrze z filmu „Trzy kolory: Biały” Krzysztofa Kieślowskiego

 


„Warszawskie gołębie” reż. Henryk Bielski (1988)

Bardzo targówkowski film na podstawie opowiadania Jerzego Grzymkowskiego – byłego milicjanta z Targówka, autora m.in. książki „Dzielnicowy z Targówka”. Opowiada o gołębiarzu, który zabiera ze sobą ptaki, przeprowadzając się do bloku.

Drugie dno filmu to konflikt starych warszawiaków z nowymi. Aktualne, prawda?

 


„Wszyscy jesteśmy Chrystusami” reż. Marek Koterski (2006)

Niełatwe filmy Marka Koterskiego o różnych wcieleniach polskiego inteligenta Adasia Miauczyńskiego niektórzy wielbią, a inni nienawidzą.

W „Chrystusach…” Adaś (Marek Kondrat) jest niszczącym swoją rodzinę kulturoznawcą-nałogowym alkoholikiem. Akcja filmu formalnie dzieje się chyba w Łodzi, ale tak naprawdę Adaś Miauczyński mieszka na pierwszym piętrze bloku przy ul. Rembielińskiej 5 w Warszawie.

W jednej ze swoich alkoholowych wizji bohater wiesza się na krzyżu na balkonie od strony podwórka (w pewnym momencie widać przez bramę jadący Rembielińską tramwaj), a chwilę później… przebija go włócznią jeździec na koniu, szarżujący na niego od strony bloku przy Bolesławickiej 12…

 

Mocna scena na podwórku przy ul. Rembielińskiej 5

 


„Żyć nie umierać” reż. Maciej Migas (2015)

„Śmiertelnie chory były aktor chce wykorzystać pozostały czas, by uporządkować sprawy, naprawić błędy życiowe i pogodzić się z córką” – tak opisuje film popularny serwis Filmweb. My widzimy tam oczywiście przede wszystkim TO słynne drzewo na polu PGR, spod którego dzwoni Tomasz Kot.

Aktor zresztą miał całkiem blisko na plan – bo mieszka raptem kilka kilometrów dalej, na Zaciszu.

Tomasz Kot w "Żyć nie umierać" dzwoni spod drzewa na polu PGR
Tomasz Kot w „Żyć nie umierać” dzwoni spod niedawno ściętego drzewa na polu PGR

 


„Wszystko gra”, reż. Agnieszka Glińska (2016)

Musical Agnieszki Glińskiej mimo świetnej obsady (m.in. Kinga Preis, Stanisława Celińska) delikatnie mówiąc nie zrobił kariery. Do jasnych punktów zaliczamy nasz stadion Poloneza przy Łabiszyńskiej 20, na którym kręcono fragment piłkarsko-taneczny filmu.

W samym filmie za bardzo tego nie widać – boisko jak boisko, tyle że w nocy i zalane wodą. Ale na materiale z planu zdjęciowego, w którym Agustin Egurrola opowiada o kręceniu tej sceny, widać wyraźnie, że dookoła są bloki, lodowisko i stadion na Bródnie.


Z lewej kadr z filmu „#Wszystkogra”, z prawej fragment reportażu z planu zdjęciowego

 


„11 minut”, reż. Jerzy Skolimowski (2015)

Nie tylko w tym filmie Trasa Toruńska posłużyła jako tło do scen motoryzacyjnych. Wspominaliśmy już „Pitbulla” i „Płynące wieżowce”, a w polsko-irlandzkim filmie „11 minut” jeden z bohaterów jedzie po naszej S8 motocyklem.

 

11minut
Trasa Toruńska (S8) w filmie „11 minut”

 


 

Filmy dokumentalne:

„Gdzie diabeł mówi dobranoc” reż. Kazimierz Karabasz (1956)

Klasyka polskiego dokumentu. Film jest dla nas szczególny, bo to jedyny obraz pokazujący prawdziwe życie Targówka sprzed budowy bloków.

Akcja 10-minutowego materiału dzieje się w 1955 roku na dawnym Placu Horodelskim i skupiona jest wokół budowy ówczesnego Domu Kultury Targówek. Na zdjęciach budynek przypomina już dzisiejszy Teatr Rampa, ale jego okolica jest zupełnie inna: drewniane domy stoją przy brukowanych uliczkach z gazowymi latarniami. Są oczywiście gołębie i studnie, z których mieszkańcy czerpią wodę.

"Gdzie diabeł mówi dobranoc"
Kadr z filmu „Gdzie diabeł mówi dobranoc”

 


„Ostatni przystanek” reż. Zbigniew Raplewski (1967)

„Ostatni przystanek” to historia o czasach, gdy tramwaje dojeżdżały pod bramę Cmentarza Bródnowskiego, a przy pętli działał słynny „Bar pod Trupkiem”pisaliśmy rok temu na targowek.info.

Film opowiada historię tego słynnego baru, który przez lata działał przy ulicy św. Wincentego, naprzeciwko bramy głównej Cmentarza Bródnowskiego.

Zdjęcie "Baru pod trupkiem" ze zbiorów Leonarda Sempolińskiego
Zdjęcie „Baru pod trupkiem” ze zbiorów Leonarda Sempolińskiego

***

Zapewne to jeszcze nie wszystkie filmy kręcone na Bródnie, Targówku i Zaciszu. Jeśli znacie ich więcej, podsyłajcie nam tytuły na email redakcja@targowek.info. Tylko prośba: ze zrzutem ekranu albo chociaż podanym orientacyjnym czasem filmu, w którym pojawia się nasza dzielnica. 

21 komentarzy na temat “Filmowa Mapa Targówka. Gdzie na Bródnie, Targówku i Zaciszu kręcono znane filmy?

  • 27 grudnia 2016 o godz. 09:47

    Na Penelopy mieszkała siostra komisarza Skalskiego- Marek Konrad ( film „Ekstradycja”)

  • 27 grudnia 2016 o godz. 09:52

    Kieślowski musiał znać okolice, bo oprócz „Białego” umieścił tu scenę innego dramatu. „Bez końca”. Szapołowska ma wypadek w garbusie na skrzyżowaniu Budowlanej (teraz Matki Teresy) i Wincentego (na rogu cmentarza i pola PGR).

    Drewniany dom z „Białego” wkrótce po nakręceniu filmu obili jakimiś płytami i zlikwidowali wejście na rogu. Być może z funduszy za honorarium. Brukowany fragment ulicy, którym idzie Zamachowski zachował się. Zresztą drewniaków już tam coraz mniej. Za domem fryzjera stał piękny drewniany budynek – dziś kończą tam nowy (całkiem ładny) blok. Przed fryzjerem też budowa, choć z nieznanych przyczyn drewniak stoi. Nie przypuszczam, żeby z troski, zapewne jakieś sprawy własnościowe.

    Nie dalej jak wczoraj oglądałem Misia i jakoś nie mogę rozpoznać pola. Oczywiście to kilkadziesiąt lat temu, ale mam trudności – w tle jakieś całkiem spore zagajniki. No i drzewo z pola PGR, to chyba nie „prasłowiańska grusza chroniąca plebejskiego uciekiniera”? Inny kształt, inny gatunek. Generalnie wizualnie, to nie powiedziałbym, żeby to było nasze pole, a to był jednak rok 80. Sporo zabudowy już istniało, choć dzień mglisty, może nie była widoczna.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 10:14

    „Tam gdzie zaczyna się Bródno”

    https://www.youtube.com/watch?v=9BlgfaR98KE

    Pole PGR wystąpiło nawet w Dzienniku Telewizyjnym. ZOMO przyjechało na żniwa. To była świecka tradycja, bo byli co najmniej 15 razy, a dyrekcja mówi, że bez ZOMO plan nie zostałby zrealizowany.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 10:53

    @anu
    Film „Bez końca” powstał w 1984 r. W tamtym czasie nie było skrzyżowania Budowlanej z Wincentego. Ul. Chodecka kończyła się na murze cmentarza. Do Wincentego dochodziła tylko ul. Gilarska. Możesz coś przybliżyć?

    Inne filmy na Targówku? Nie znam niestety tytułów, ale kilka razy widziałem profesjonalne ekipy filmowe w Lasku Bródnowskim, np. przy ul. gen. Skierskiego. Kręcono sceny do filmu / serialu?, ale też pamiętam jakiś teledysk z panią, która „śpiewała” do kamer nie wydając dźwięków :-) Filmowcy upatrywali sobie najlepszy czas na kręcenie zdjęć tuż po zachodzie słońca, gdy jeszcze widno, ale nie ma „prześwietleń” i ostrych kontrastów.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 11:39

    W „Moje córki krowy” „gra” szpital bródnowski :-)

  • 27 grudnia 2016 o godz. 11:49

    W serialu Pitbul była sceny strzelaniny w pawilonie w którym jest restauracja Kacperek przy ul. Św. Wincentego, która też występowała pod swoją nazwą i przesiadywali w niej gangsterzy.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 12:06

    Dzięki za ten artykuł. Bardzo cenne zestawienie. Będzie co opowiadać znajomym, którzy pojawią się w okolicy. :)

  • 27 grudnia 2016 o godz. 14:38

    „Film „Bez końca” powstał w 1984 r. W tamtym czasie nie było skrzyżowania Budowlanej z Wincentego. Ul. Chodecka kończyła się na murze cmentarza. Do Wincentego dochodziła tylko ul. Gilarska. Możesz coś przybliżyć?”

    Może nieprecyzyjnie. Powiedzmy, że skrzyżowanie Gilarskiej i Wicentego. Jak zwał, tak zwał, ale miejsce to samo – róg muru cmentarnego i róg pola PGR z krzyżem. Szapołowska, volkswagen garbus, duch jej nieżyjącego męża (Radziwiłowicz) ostrzega ją i… i w końcu nie wiem, czy ona miała wypadek, czy dzięki interwencji z zaświatów tylko wypadek mija. Szapołowska jedzie chyba Wicentego od strony ronda Żaba – zakładam, że widać pole, może krzyż, a może w jakimś ujęciu mur. Piszę z pamięci.

    Znajomość okolic Kieślowskiego lub Piesiewicza, bo od tego filmu rozpoczyna się ich współpraca przy pisaniu scenariuszy.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 14:48

    Bez końca od minuty 26.10 (Muszę pojechać na Pragę, na chwile, pojedziesz ze mną) do 29.10 – a więc około 3 minut, sporo jak na scenę filmową. Duch wyłącza silnik, Szapołowską mija mercedes, który rozbija się na Ikarusie sklecającym w Wincentego z Gilarskiej.

    Są stragany przed cmentarzem, mur cmentarny wzdłuż Wincentego, linia telefoniczna wzdłuż pola, bloki, budynki PGR-u, krzyż na skraju pola – dużo wyższy niż dziś, zaorane pole, Gilarska i w tle nieotynkowany Targówek, a może z mgłą.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 15:01

    Natomiast patrząc na scenę z Bez końca (1984) z szeroka panoramą na pole mam tym bardziej wątpliwości, czy pole miało coś wspólnego z Misiem (1980). Pole było uprawiane, zaorane, puste, z blokami w tle – jak pisałem wystąpiło nawet w Dzienniku – i moim zdaniem ma się nijak do tego, co widać w scenie z parówkami, dziedzicem Pruskim, plebejskim uciekinierem.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 15:17

    Przy okazji wychwyciłem smaczek w „Bez końca”. Nie pamiętam dokładnie filmu, ale generalnie kojarzy mi się, że akcja toczyła się przed świętami (grudzień być może był nawiązaniem do stanu wojennego, bo zmarły mąż był adwokatem i zdaje się bronił w procesach politycznych).

    I tak to z grubsza wygląda na rogu Wincentego i Gilarskiej – choć zima raczej dzisiejsza, szara, a ni biała jak w latach 80.) – a czas sugeruje choinka na dachu rozbitego mercedesa.

    Natomiast, kiedy gaśnie silnik w garbusie i kiedy mija Szapołowską mercedes (z choinką na dachu) jest… lato i zielone drzewa.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 17:13

    Tak w uzupełnieniu, może nie Targówek, ale blisko.

    Najbardziej filmową ulicą jest Mała z Pragi. Tu kręcono między innymi: Pianistę, Dziewczęta z Nowolipek, Cafe pod Minogą, Pokolenie.

    Na Otwockiej kręcono Awanturę o Basię.
    Na Stalowej Kolumbów.
    Przy cerkwi adaptację Biesów.
    ZOO zagrało w Poranku Kojota, W przepraszam czy tu biją, w rodzinie Leśniewskich, w Wielkiej Majówce, również Gangsterzy i Filantropii stracili koła przy ZOO,
    Na Różyckiego kręcili Krzyk Sas, tam również ‚nie kop pana, bo się spocisz”.
    Pestkę w Szpitalu Praskim, to samo 07 zgłoś się.
    Stawiam na Tolka Banana Saka Kępa.
    Lata 20. lata 30. Ząbkowska.
    Polskie Drogi na Folwarcznej.
    Małżeństwo z rozsądku Skaryszewska.
    Praga zagrała też w Da Vinci czy Rezerwat.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 18:41

    „Koty to dranie”. Kręcono miedzy innymi w starych domach na Janinówce. Pomiędzy 13 a 47. Dzisiaj już tych domków nie ma.

  • 27 grudnia 2016 o godz. 19:20

    prosze o potwierdzenie, czy to prawda, ze zlikwidowali paczkomat przy stacji Statoil na Kondratowicza?!

  • 27 grudnia 2016 o godz. 21:56

    Serial „Pakt” upodobał sobie skład kontenerów przy PKP Toruńska, tunele wjazdowe na Grota w Pakcie i 11 mnut

  • 28 grudnia 2016 o godz. 23:56

    Bejbi blues – bloki Zamiejska? Trzepak w miejscu gdzie mamy bazarek? Kto widział niech potwierdzi.

  • 29 grudnia 2016 o godz. 10:19

    Ponawiam pytanie prostego człowieka. Jakie jest źródło wiadomości, że pole PGR grało w scenie robienia filmu w Misiu? (Mam biografię Barei, ale nie czytałem – może tam?). A może ktoś podpowie, jak skorelować, to co widać na filmie z obecnym terenem (oczywiście przed zabudową)? Wątpliwości mam takie:

    – pole PGR było używane w latach kręcenia filmu, oranie, zasiewane, na filmie natomiast widzimy jakieś łąki czy nieużytki;
    – kot istotnie ucieka na gruszę, takie drzewo chyba nigdy nie stało na polu, a już na pewno nie zagrało w filmie drzewo niedawno wycięte;
    – perspektywy w filmie są odległe, chyba jednak nie do osiągnięcia na polu, a gdyby nawet, to w kadrze pojawiłby się jakieś bloki, tymczasem wchodzą jakieś iglaste zagajniki
    – perspektywę na pole mamy też w młodszym zaledwie o 2-3 lata Bez końca i nie jest chyba możliwie, żeby było to to samo miejsce co w Misiu;
    – może robili tam tylko jakąś „dokrętkę” i z oszczędności wybrali plener w Warszawie bez szerokich planów, ale miejsce zarówno w scenie z dziedzicem Pruskim, kotem, wyławiania parówek, jest to samo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.